Mijn data-God bestaat, heet NSA en woont in Amerika – Datadagboek #9 « Bits of Freedom

Er is een bom van verontwaardiging ontploft op internet over de afluisterpraktijken van de NSA. Niet alleen klanten van telecomprovider Verizon blijken consequent bespioneerd te worden, maar eigenlijk iedereen die Google, Facebook, Microsoft, Apple, Yahoo en Skype gebruikt. En dat is dus… ja, dat is iedereen. Ok, bijna iedereen.

Maar voor iemand die een datadagboek bijhoudt is dit natuurlijk geweldig nieuws! Al mijn data, overal! Er zijn gewoon partijen die zich inspannen om zo nauwkeurig mogelijk, zonder dat ik ze er om hoef te vragen en helemaal gratis mijn data scannen, opslaan, archiveren en rubriceren. Voor een data-dagboeker is dit een natte droom in ieder geval erg leuk!

Continue reading Mijn data-God bestaat, heet NSA en woont in Amerika – Datadagboek #9 « Bits of Freedom

Wat te doen als je geen post ontvangt? – Datadagboek #6

Amsterdam, 5 april 2013Er tuimelt een musje door de Siberische storm in mijn verder stille straat. De lente en de postbode laten zich niet zien. De afgelopen weken hebben zich aaneengeregen zonder bijzonderheid. Binnen op tafel ligt een multomap met enkele beduimelde pagina’s papier. Dit is mijn datadagboek tot nu toe.

Continue reading Wat te doen als je geen post ontvangt? – Datadagboek #6

Drie overgebleven dataweigeraars – Datadagboek #5

Amsterdam, 15 maart 2013Verdrietig wellicht, ontgoocheld ook. Maar niet boos. Nooit boos. Je moet overtuigd zijn van kwade bedoelingen voordat je echt boos kan zijn. Zoals een wijs man ooit eens zei: wijt niet aan slechte intenties wat je ook met domheid kan verklaren. Vandaar dat ik probeer XS4ALL, de ANWB en T-Mobile het voordeel van de twijfel te geven.

Continue reading Drie overgebleven dataweigeraars – Datadagboek #5

Dataopslag bij de kleine zelfstandige – Datadagboek #4

Amsterdam, 1 maart 2013“Als iemand z’n data opvraagt of verwijderd wil hebben, dan doe ik dat gelijk, maar het gebeurt eigenlijk nooit. Jij was de tweede in drie jaar tijd.” Wouter Durville is Dir./Eig. en heeft in z’n eentje OneforOne uit de grond gestampt. Hij loopt zich het vuur uit de sloffen om schoon drinkwater, gezondheidszorg en zonne-energie naar Oost-Afrika te brengen. Databeveiliging en verwerking van persoonsgegevens blijkt een ongemakkelijke kiezel in die sloffen. “Ik had er eerlijk gezegd nog nooit over nagedacht en ik denk dat dat voor 99% van de bedrijfjes zal gelden.”

Continue reading Dataopslag bij de kleine zelfstandige – Datadagboek #4

Stapels datapost – Datadagboek #3

Gisteren met Valentijnsdag kwam ik slechts met de grootste moeite bij de voordeur vanwege de stapels liefdesverklaringen en huwelijksaanzoeken die in Himalaya-eske bergen mij de toegang naar buiten versperden. De rest van het jaar moet ik het doen met blauwe enveloppen en een verjaardagskaart van m’n oma. Om deze leegte op m’n deurmat op te vullen en ook mijn favoriete postbode aan het werk te houden heb ik gelukkig een nieuwe hobby.
Continue reading Stapels datapost – Datadagboek #3

15 brieven van PIM – Datadagboek #2

Amsterdam, 1 februari 2013Flashback naar afgelopen maandag, het regent pijpenstelen. Ik stuur m’n auto de berm in om m’n telefoon op te kunnen nemen. Het is een medewerker van internetprovider Online.nl. Ze hebben een brief van me gekregen en nerveus informeert hij wat de bedoeling precies is. Het is de eerste reactie op m’n verzoek tot inzicht in mijn data.

Continue reading 15 brieven van PIM – Datadagboek #2

Eerste data-dagboek-bijdrage voor Bits of Freedom

Amsterdam 18 januari 2013

Welkom bij het eerste artikel van mijn datablog. Het gaat over privacy, databases en heel veel postzegels. Op dit moment deel ik het kantoor van Bits of Freedom met meerdJere personen die actief door veiligheidsdiensten worden gevolgd. Ze hebben epische verhalen vol geheimhouding, encryptie, diplomatie, dubbelspionnen en een flinterdun onderscheid tussen goed en kwaad. Ze behoren tot een klein en onfortuinlijk groepje mensen dat actief wordt bespioneerd, achtervolgd, afgeluisterd en in kaart gebracht.

Maar dit blog gaat niet over hen. Dit blog gaat over jou, mij, je moeder, je twittervolgers, de pizzabezorger en al die andere mensen die belangrijk voor je zijn. Al die miljoenen doodnormale mensen die passief worden bespioneerd, achtervolgd, afgeluisterd en in kaart gebracht, terwijl ze niets te verbergen hebben. Dit blog gaat over enorme databases vol informatie over jou waar je geen toegang toe hebt, die door anderen worden beheerd, maar die wel jouw leven beïnvloeden.

Mijn naam is Douwe en ik ben een zak vlees met zelfbewustzijn en vrijwilliger bij Bits of Freedom. Ik ben ook vriend, broer, collega, exvriendje, burger, consument en gemakkelijk te negeren voorbijganger. Veel meer hoef ik niet te zijn of te worden. Maar tegen mijn wil in ben ik ook BSN137628976 en KVK34335440 en IP212.64.45.129. Sinds een paar jaar ben ik ook bonuskaart, zoekgeschiedenis en zoekresultaat en een variabele in algoritmes. Sinds een incident met een waterballon en een slecht gemutste smeris ben ik ook een vingerafdruk. Over dat incident wil ik het niet meer hebben.

Vanaf vandaag ben ik datablogger en zal ik verslag doen van het pad door de bureaucratische jungle naar mijn digitale alter ego. Ik wil weten wat zij van mij hebben. Om dat te bereiken moet ik eerst weten wie ‘zij’ zijn. Mijn eerste stap is bepalen welke bedrijven ik een brief ga sturen met een verzoek om inzage in de persoonsgegevens die ze van mij verwerken. Aangezien ik het grootste gedeelte van mijn leven Apple-producten gebruik ga ik hen zeker een brief sturen, maar als je nog andere ideeën en tips heb dan hoor ik ze graag!

Ongetwijfeld zijn er nog vele anderen die proberen hun data op te vragen en daar wel of niet publieke verslag van doen. Met hun en jouw input wordt databloggen hopelijk een nieuw werkwoord in 2013.

Bedrijven hebben lak aan wet bescherming persoonsgegevens

“Sedert de invoering van de Wet op de Bescherming van de Persoonsgegevens (WBP) in 2000 heeft iedere burger het recht te weten welke gegevens bedrijven en instellingen van hem bewaren. Dat is mooi, denk je dan, maar daarmee hebben we die gegevens nog niet. Hoe pak je dat aan? Er is een wettelijke instelling die de naleving van die wet moet handhaven. Die instelling heet College Bescherming Persoonsgegevens (CBP). Instellingen en bedrijven moeten bij het CBP melden als ze persoonsgegevens verzamelen. Simpel, lijkt het, maar zo simpel blijkt het niet te zijn. Een verslag van een taaie strijd.”

.