The Pleasure of Do-It-Yourself Slow Computing | The New Republic

This blogpost sums up big chunks of the reasons why I set up dosch.it as a blog in the first place.

Now my calendars, contacts, and backup files all sync with a free-and-open program called ownCloud, which McClelland maintains on the May First servers. None of that information about me churns through Google anymore. OwnCloud is like an adolescent lovechild of Dropbox, Google Drive, Google Calendar, and Google Contacts—plus whatever other apps people create as plug-ins. A hobby of mine is trolling programmers on Twitter to get them to make more.

Source: The Pleasure of Do-It-Yourself Slow Computing | The New Republic

jlund/streisand · GitHub

An interesting new project to try on a Raspberry Pi:

Streisand sets up a new server running L2TP/IPsec, OpenSSH, OpenVPN, Shadowsocks, Stunnel, and a Tor bridge. It also generates custom configuration instructions for all of these services. At the end of the run you are given an HTML file with instructions that can be shared with friends, family members, or fellow activists.

via jlund/streisand · GitHub.

10 ultimate tips to no longer be ashamed to open the terminal in public

From Relearn 2014

 

Introduce yourself
——————

echo I am `whoami`. It is `date` and we are on $HOST, in the directory `pwd` | espeak
or
echo I am `whoami`. It is `date` and we are on $HOST, in the directory `pwd`
or, on OS X:
echo I am `whoami`. It is `date` and we are on $HOST, in the directory `pwd` | say

What time is it in Sao Paulo at 18:47 in Brussels?
————————————————–

TZ=America/Sao_Paulo date “+%F %R (%Z%z)” -d ‘TZ=”Europe/Brussels” 18:47’

Get the alphabetical list of words in a text
——————————————–

cat text.txt | tr ” ” “n” | sort | uniq

Do a cadavre exquis of several texts
————————————

cat a.txt b.txt c.txt > abc.txt

Make a top 5 of your fattest files
———————————-

ls -l -S *.* | head -5

Create an animated gif of system icons
————————————–

convert /usr/share/pixmaps/*.{png,xpm} /tmp/animated.gif

Make a randomized playlist of a sound sytem and listen relax
————————————————————

find /usr/share/sounds/ -type f | shuf > /tmp/playlist.list && mplayer -playlist /tmp/playlist.list

Make a parody of Wikipedia
————————–

wget -k -O /tmp/o.html https://en.wikipedia.org/wiki/BNP_Paribas && sed -i “s/w+ing/schtroumpfing/gi” /tmp/o.html

Make a poem out of your computer memory
—————————————

sudo dd if=/dev/mem 2> /dev/null | cat | strings | shuf | head

Rank the commands by popularity
——————————-

history | awk ‘{print $2}’ | sort | uniq -c | sort -rn | head

Okkipi Forum

Today I continued a project started earlier; a forum for the Okkipi group.

This is a group people seeking to learn more about Linux and the Raspberry Pi and having fun while at it. We meet irregularly and exchange our knowledge to build more or less usefull stuff on top of our nifty machines.

Of course, it is kinda handy to document the stuff you learn for later reference, hence the forum; both a knowledge base and any easy way to ask questions and give answers.

If you are starting with your Pi and Linux, you might enjoy it.

Please go here to have look: Okkipi Forum.

Two Occupy.here nodes created!

I made two occupy.here nodes today. It was very easy thnx to the great documentation.

Each Occupy.here router is a LAN island in an archipelago of affiliated websites.

Anyone within range of an Occupy.here wifi router, with a web-capable pokedex or laptop, can join the network “OCCUPY.HERE,” load the locally-hosted website http://occupy.here, and use the message board to connect with other users nearby. The open source forum software offers a simple, mobile-friendly interface where users can share messages and files.

Although it is pretty neat, I have some improvement ideas:

  • An online map with current nodes (maybe on occupyhere.org)
  • Documentation on how to change the design
  • Syncing between nodes: if two nodes come close to each other it would be cool if they sync messages
  • Documentation on translation possibilities

Further: The current version requires you to go to the exact webpage. Currently http://occupy.here. This is a problem because, although people connect to the network, they might not know what the site is. Also omitting the ‘http://’ makes modern browsers believe you are just doing a search for occupy.here and redirects you to an https page of google.
Ideally you get redirected to the correct page as soon as you attempt to go to any site. Just like when you are on on of these public wifi’s where you first have to agree to the terms before they allow you to use their net.

At any rate, keep your eyes open for suspiciously named networks when I am near.

Where do I sign up for the next Practocalypse?

On a bright Saturday morning earlier this month, about thirty people gathered inside a large, dimly lit warehouse in Chelsea, hunched over smartphones, hand-drawn maps, and computer-networking equipment. Members of the group were briefed on the situation that would confront them: at about one o’clock, the Internet would go down. After that, they would be able to communicate wirelessly only through a network that they were about to create themselves.

via How to Survive an Internet Apocalypse : The New Yorker.

Zo word je minder makkelijk vindbaar in de digitale wereld

Dit artikel verscheen eerder bij de decorrespondent.nl

De gereedschapskist van een datamijnwerker is groot. Naast het versturen van brieven, bankhangen in wachtkamers van overheidsinstanties en via onregelmatige schotschriften op De Correspondent oproepen tot totaal dataonderzoek, kan ik ook gewoon mijn dataspoor minimaliseren. Deze drang is licht obsessief, zowel on- als offline. Het lijkt tegenstrijdig: ben ik succesvol in het uitwissen van mijn digitale sporen, dan is mijn rol als datamijnwerker snel uitgespeeld.

Maar hoe hard ik het ook probeer, ik blijf sporen achterlaten. Ik ben geregistreerd, wordt geanalyseerd en binnenstebuiten gekeerd in meer databases dan ik zelf ooit kan achterhalen. Toch wil ik mijn dataspoor zo klein mogelijk houden.

Begin dit jaar was ik daarom in Berlijn voor de workshop ‘Othernet,’ over hoe ik mijn datasporen onder controle kan krijgen. Gewapend met mijn Raspberry Pi, Een kleine, goedkope computer waarmee je kunt leren hoe een computer werkt. een Fairphone Een eerlijk geproduceerde telefoon die een open besturingssysteem heeft. en mijn Macbook Pro Een ouderwetse computer die volledig door de NSA en zijn vriendjes doorzoekbaar is. vertrok ik naar het toen ijskoude Oosten. Mijn docent was Danja Vasiliev, een Russische kunstenaar en programmeur. Samen met Julian Oliver vormt hij het kunstcollectief Critical Engineers, dat zich fundamenteel kritisch verhoudt tot de technologie die we dagelijks gebruiken.

Technologie is niet neutraal

Volgens Vasiliev en Oliver is technologie niet goed, niet slecht, maar ook zeker niet neutraal. Zoals het volume van de muziek in een kroeg bepaalt hoe je gesprek verloopt, zo beïnvloedt technologie onze communicatie via onze mobieltjes en tablets. Twitter verstuurt maximaal 140 tekens voor je, De Correspondent accepteert alleen commentaar van leden en Uitzendinggemist.nl werkt alleen in Nederland.

Maar ook dat ik van Apple alleen software uit de Appstore op mijn iPhone mag installeren en dat je dvd’s niet zomaar kunt kopiëren, zijn voorbeelden waarbij technologie beperkend en niet neutraal werkt.

Soms bestaan beperkingen om het medium optimaal te laten functioneren, soms omdat er geld aan te verdienen valt en soms omdat er wetten, staten en macht in het spel zijn. Van Vasiliev leer ik hoe ik de technologie aan kan passen om mijn communicatie vrij te maken van deze beperkingen en hoe dat mijn dataspoor verkleint.

Een middel om dat te doen is het virtueel veranderen van je locatie. Op dag één helpt Vasiliev me met het installeren van OpenVPN. Een VPN is een versleutelde connectie tussen twee computers. De websites die ik bezoek registeren niet langer Duitsland als mijn locatie maar de locatie van de VPN, bijvoorbeeld Nederland. Websites die niet beschikbaar zijn in het buitenland, zoals Uitzendinggemist.nl, werken dan weer. Een VPN is alsof je een tunnel tussen twee punten aanlegt en niemand kan zien waar de tunnel begint en wat erdoorheen gaat.

Ik installeer het ene einde van deze tunnel op mijn smartphone en het andere einde op mijn Raspberry Pi. Vasiliev: ‘Je kunt voortaan vanaf je telefoon verbinding maken met je Raspberry Pi thuis. Waar je je ook bevindt, voor de websites die je bezoekt, zal het lijken alsof je thuis bent.’

Het blijft een raar idee om tegelijkertijd op twee plekken te zijn. Bij het bestellen van een boek op Bol.com gaat de website ervan uit dat het boek naar Nederland moet worden verstuurd. En als ik naar Youtube ga mag ik, ondanks strengere regels in Duitsland, gewoon filmpjes kijken met muziek van bekende artiesten eronder. Ik vraag me af of ik in overtreding ben als ik websites via de VPN bekijk die op mijn fysieke locatie officieel niet zijn toegestaan. In ieder geval is mijn dataspoor weer een stukje kleiner geworden.

In Berlijn in Bangkok

Op dag drie maak ik een OnionPi.  Dat is een wifi acces point dat de gebruiker direct het anonieme Tor-netwerk Tor is een technologie die de gebruiker in staat stelt om anoniem op internet te surfen. Doordat de verbinding via meerdere computers verloopt, is de oorsprong niet te achterhalen. opstuurt. Met behulp van de eerder genoemde Raspberry Pi, Vasilievs hulp en een scheutje engelengeduld gaat het netwerk pas online als alle andere cursisten al in de kroeg zitten. Ik log in met mijn, totaal niet geanonimiseerde, iPhone op de OnionPi en controleer de locatie. Volgens de website WTFismyip.com Deze website kan je gebruiken om je IP en virtuele locatie te bekijken. ben ik in Bangkok. Vasiliev naast mij logt ook in en hij zit opeens in San Francisco. Terwijl we virtueel aan de andere kant van de wereld zitten proosten we in Berlijn op een geslaagd project.

Als je een broek bestelt binnen die welkomstberichtloze kilometers, valt die dan onder het garantierecht van de Belgen of van de Nederlanders?

Dat dit ook in ons nadeel kan zijn, laat collega-Critical Engineer Julian Oliver zien met zijn project Border Bumping. Hij reisde enkele maanden langs de Niagara-rivier tussen de Verenigde Staten en Canada en bracht alle GSM-masten langs de oever in kaart.

Bij het oversteken van een grens krijg je een bericht op je mobiel, waarin de telecomprovider je welkom heet op zijn netwerk. Iedereen kent het bericht ‘Welkom in België’ dat je krijgt bij het bezoeken van onze zuiderburen. Alleen lopen de momenten waarop je dit bericht krijgt niet gelijk met die grens. Zo kan je al kilometers België in zijn voordat je telefoon overschakelt van je Nederlandse provider op de Belgische en je het welkomstbericht krijgt.

Maar, als je een broek bestelt binnen die welkomstberichtloze kilometers, valt die dan onder het garantierecht van de Belgen of van de Nederlanders?

Interessant voor de veiligheidsdiensten

‘s Avonds in de kroeg benadrukt Oliver dat dat een redelijk onschuldig voorbeeld is. Volgens hem zijn de GSM-masten aan beide zijden van de Amerikaans-Canadese grens in een strijd verwikkeld om de beller zo lang mogelijk vast te houden. Pas kilometers diep Canada in laat de Amerikaanse mast je ‘los.’ Uit commercieel belang, maar het is ook interessant voor de veiligheidsdiensten.

Iedereen die de grens nadert kan gevolgd en geïdentificeerd worden via zijn mobiel, voordat hij het grondgebied betreedt. Oliver: ‘En pas echt vervreemdend was het toen ik een GSM-mast ontdekte die zich aan mijn telefoon voordeed als een mast van provider AT&T, maar fysiek het logo van de lokale politie droeg.’

Grenzen zijn altijd een uitgelezen plek geweest om informatie te verzamelen, maar Olivers project laat zien dat door onze mobieltjes niet duidelijk is aan welke kant van de grens we ons bevinden en wat de consequenties daarvan zijn.

De OnionPi hangt nu thuis voor mijn raam, zodat zoveel mogelijk buren gebruik kunnen maken van deze anonieme internetdienst. Het is een gek idee dat die willekeurige voorbijgangers en buren die het netwerk gebruiken, virtueel naar de andere kant van de wereld worden geschoten zodra ze op mijn netwerk inloggen. Misschien gebruiken ze het voor goede zaken, misschien bestellen ze drugs en wapens. Ik ben in ieder geval minder goed te volgen, en een deel van mijn buren nu ook.